آن کانسپت دیوانه‌ی جگوار ۰۰ رو یادتونه؟ مرد پشت سر اون اخراج شد!

گزارش شده که گری مک‌گاورن (Gerry McGovern)، مدیر ارشد خلاقیت JLR، اخراج شده. گزارش‌های رسانه‌ای توی هند ادعا می‌کنن که از مک‌گاورن خواسته شده روز دوشنبه «با اثر فوری» شرکت رو ترک کنه و به طور خلاصه از محل JLR اسکورت شده. این شرکت البته قبلاً با نام جگوار لندروور (Jaguar Land Rover) شناخته می‌شد اما اخیراً نام خودش رو به سه حرف کوتاه کرد.

نه JLR و نه شرکت مادرش، تاتا موتورز (Tata Motors)، در مورد اخراج مک‌گاورن، که منابع می‌گن حتی برای اعضای تیم طراحی اون هم کاملاً غافلگیرکننده بوده، اظهار نظری نکردن. اما این اتفاق در حالی رخ می‌ده که درآمد JLR به دلیل تحمیل تعرفه‌ها توسط دولت ترامپ بر خودروهای خارجی، که شرکت رو مجبور کرد حمل و نقل خودروها به آمریکا رو توی ماه آوریل متوقف کنه، و یک حمله‌ی سایبری در پایان آگوست که منجر به تعطیلی کارخانه‌های تولیدی اون توی سراسر جهان برای بیش از پنج هفته شد، میلیاردها دلار کاهش پیدا کرده.

این همچنین در بحبوحه‌ی نگرانی‌های رو به رشد در مورد استراتژی خودروی برقی بسیار تهاجمی JLR میاد، که ممکنه شرکت رو در موقعیتی قرار بده که خودروهایی رو تولید کنه که در شرایط فعلی، مصرف‌کنندگان تمایل کمی به خرید اون‌ها دارن.

مک‌گاورن فقط دو هفته بعد از اینکه پی‌بی بالاجی (PB Balaji)، مدیر مالی سابق گروه تاتا موتورز، توی شش سال به چهارمین مدیرعامل JLR تبدیل شد، اخراج شد. در حالی که روسای قبلی JLR مدیران اجرایی خودرویی بلندمدت بودن، بالاجی یک متخصص مالی از خارج از این صنعت هست، که کار خودش رو با یونیلور (Unilever) توی سال ۱۹۹۵ شروع کرده. و با اینکه از سال ۲۰۱۷ عضو هیئت مدیره‌ی JLR بوده، همچنین عضو هیئت مدیره‌ی Tata Consumer، Air India و Titan Industries هم بوده.

انتصاب بالاجی نشون می‌ده که اون توسط گروه تاتا فرستاده شده تا مشکل رو به رشد توی JLR رو حل کنه. مک‌گاورن، که سال‌ها به تدوین دستور کار استراتژیک توی JLR کمک می‌کرد، ممکنه توسط بالاجی به عنوان بخشی از مشکل دیده شده باشه. این طراح بریتانیایی ۶۹ ساله، که عقاید محکمی داره و از بیان اون‌ها ترسی نداره، ممکنه به شدت با این ارزیابی مخالف بوده باشه.

گری مک‌گاورن اولین بار توی اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰ به عنوان طراح رودستر MGF مورد توجه قرار گرفت، و به عنوان رئیس طراحی لینکلن-مرکوری از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳، بعضی از مورد تحسین‌ترین خودروهای مفهومی لینکلن رو خلق کرد. بعد از تبدیل شدن به مدیر طراحی پیشرفته‌ی لندروور توی سال ۲۰۰۴، اعتبار زیادی به اون داده می‌شه که به ارتقاء برندهای لندروور و رنج روور با مجموعه‌ای از مدل‌های هر چه بیشتر ظریف و پیچیده کمک کرده. اخیراً، اون روی بازنگری اساسی جگوار کار می‌کرد و بر طراحی کانسپت دراماتیک Type 00 و همچنین بازطراحی کامل همه‌ی برندسازی و لوگوهای جگوار نظارت داشت.

شکی نیست که گری مک‌گاورن طی ۲۱ سال حضورش توی این شرکت، ارزش زیادی به کسب‌وکار JLR اضافه کرد. توی سال ۲۰۲۳، JLR حدود ۸۰,۰۰۰ دستگاه رنج روور فول سایز رو با میانگین قیمت ۱۸۰,۰۰۰ دلار، و نزدیک به ۱۲۵,۰۰۰ دستگاه دیفندر رو با میانگین قیمت کمی بیش از ۹۵,۰۰۰ دلار فروخت. در حالی که جگوار در حال از دست دادن پول بود، لندروور به طور متوسط ۲۵,۰۰۰ دلار سود به ازای هر خودروی فروخته شده، کسب کرد.

اما مک‌گاورن همچنین توی JLR به یک چهره‌ی بحث‌برانگیز تبدیل شده بود. یک نامه‌ی سال ۲۰۲۲ که گزارش شده توسط ۲۵ تا ۳۰ نفر از تیم طراحی مک‌گاورن امضا شده و اوایل امسال لو رفت، نارضایتی عمیقی رو از تصمیم به واگذاری برندسازی مجدد جگوار به یک آژانس خارجی، Accenture Interactive، به جای تیم طراحی داخلی، ابراز می‌کرد.

مک‌گاورن همچنین از استراتژی بحث‌برانگیز و پرهزینه‌ی «خانه‌ی برندها» حمایت کرد که توی سال ۲۰۲۳ باعث شد نام‌های دیفندر، دیسکاوری و رنج روور به برندهای مستقل خودشون تبدیل بشن، و هر کدوم قرار بود مدل‌های منحصر به فرد و محیط‌های خرده‌فروشی خودشون رو داشته باشن، در حالی که برند لندروور به یک «علامت اعتماد» کم‌اهمیت‌تر تبدیل شد که نشان‌دهنده‌ی شاسی‌بلندهای با قابلیت آفرود برتر هست.

استراتژی خانه‌ی برندها همچنین باعث شد جگوار برای اولین بار از نظر طراحی و برندسازی تحت کنترل مستقیم مک‌گاورن قرار بگیره. جولیان تامپسون، که بعد از بازنشستگی یان کالوم توی سال ۲۰۱۹ به عنوان رئیس طراحی جگوار کارش رو شروع کرد، توی سال ۲۰۲۱ همزمان با توسعه‌ی استراتژی خانه‌ی برندها، شرکت رو ترک کرد.

نسخه‌ی تولیدی Jaguar Type 00، که قرار هست توی آگوست ۲۰۲۶ ظاهر بشه، یک خودروی لوکس چهار درب با ارتفاع پایین و قیمت شروع ۱۲۰,۰۰۰ دلار خواهد بود. این خودرو روی معماری کاملاً جدید Jaguar Electric Architecture (JEA) سوار می‌شه که برای زیرساخت یک شاسی‌بلند با سقف پایین و یک خودروی اسپرت هم مهندسی شده، که گزارش شده هر دو قرار هستن قبل از سال ۲۰۳۰ برای فروش عرضه بشن.

اما جدول زمانی محصولات جگوار به طور نگران‌کننده‌ای با احساسات مصرف‌کنندگان همخوانی نداره: حتی مشتاق‌ترین مبلغان خودروی برقی توی بین خودروسازان قدیمی دیگه، حالا با سرعت در حال عقب‌نشینی هستن و میلیاردها دلار رو صرف زنده نگه داشتن موتورهای احتراق داخلی و پیشرانه‌های PHEV تا اواخر دهه‌ی ۲۰۳۰ می‌کنن. JLR اون گزینه رو نداره. JLR با حذف کل سبد محصولات احتراق داخلی و پلتفرم‌های مرتبط، حالا تمام تمرکزش روی خودروهای برقی جگوار هست.

برندهای دیفندر، دیسکاوری و رنج روور هم به شدت روی خودروهای برقی سرمایه‌گذاری کردن. در حالی که مدل‌های بزرگتر – رنج روور و رنج روور اسپرت، و همچنین دیسکاوری و دیفندر – همگی در نهایت روی پلتفرمی به نام MLA-Flex ساخته خواهند شد که برای جای دادن پیشرانه‌های ICE، PHEV و BEV طراحی شده، مدل‌های کوچک‌تر مثل رنج روور Evoque، دیسکاوری اسپرت و بیبی دیفندر که مدت‌ها شایعه شده بود، همگی برنامه‌ریزی شده بودن که به یک پلتفرم تمام برقی به نام EMA تغییر کنن.

منابع می‌گن EMA در ابتدا به عنوان یک پلتفرم همگرا تصور می‌شد، که قابلیت جای دادن یک موتور ICE نصب شده به صورت عرضی رو داشت، که این نشون می‌ده نسخه‌های PHEV اون مدل‌ها می‌تونستن مهندسی و ساخته بشن. اما تغییر مسیر احتمالاً زمان و هزینه می‌بره، که هر دوی اون‌ها در حال حاضر توی JLR کمیاب هستن.

لینک منبع